قرمز

این رنگ از رنگ های  خالصی است که هم در سیستم RGB  و هم در سیستم CMYK  معرفی شده است و طیف الکترو مغناطیسی نیز وجود دارد. رنگ قرمز از نظر روانی معرف خطر و از نظر بصری معرف خون است.

قرمز اثر هیجان و هوس را به خوبی نشان می دهد، این خاصیت اگر در پس زمینه های تیره قرار گیرد وحشت، ناپایداری و پلیدی را نشان می دهد و اگر در پس زمینه های روشن قرار گیر معرف یک عشق سطحی و یک لذت زود گذر است، رنگ مکمل قرمز، سبز است، این دو رنگ وقتی در کنار هم قرار دارند خلاء کمبود رنگ را تا حد زیادی پر می کنند.

خواجه شمس الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.هرساله در تاریخ 21 مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده اند.

زندگی‌نامه

آرامگاه خواجه حافظ شيرازى

اطلاعات چندانی از خانواده و اجداد خواجه حافظ در دست نیست و ظاهراً پدرش بهاء الدین نام داشته و مادرش نیز اهل کازرون بوده‌ است. در اشعار او که می‌تواند یگانه منبع موثّق زندگی او باشد اشارات اندکی از زندگی شخصی و خصوصی او یافت می‌شود. آنچه از فحوای تذکره‌ها به دست می‌آید بیشتر افسانه‌هایی است که از این شخصیّت در ذهن عوام ساخته و پرداخته شده‌ است. با این همه آنچه با تکیه به اشارات دیوان او و برخی منابع معتبر قابل بیان است آن است که او در خانواده‌ای از نظر مالی در حد متوسط جامعه زمان خویش متولد شده‌ است.

نام هشت بهشت به معنی هشتی یا ورودی بهشت است و به منظور نسبت دادن زیبایی های این بنا به ابعاد مافوق دنیوی انتخاب شده است. این بنا در دو طبقه ساخته شده و کلیه سطوح ایوانها، هشتی مرکزی اطاقها و راهروها با روشهای مختلف سبکهای متنوع تزیی شده است بنا در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.

تخت جمشید یا پارسه که در شهرستان مرودشت در شمال استان فارس واقع است، نام یکی از شهر باستانی ایران است که طی سالیان پیوسته، پایتخت مجلل و تشریفاتی امپراتوری ایران در زمان امپراتوری هخامنش بوده است. در این شهر باستانی، مجموعه کاخ هایی به نام تخت جمشید وجود دارد که در دوران زمامداری داریوش بزرگ،خشایارشاه و اردشیر اول بنا شده است و به مدت حدود 50 سال، مرکزی برای برگزاری مراسم آیینی جشن ها مخصوصاً نوروزی بوده است. تخت جمشید با نام های پارسه،هزارستون، چهل منار و پرسپولیس نیز معروف است. در نخستین روز سال نو گروه های زیادی از ملل گوناگون به نمایندگی از ساتراپی ها یا استانداری ها با پیشکش هایی متنوع در تخت جمشید جمع می شدن و هدایای خود را به شاه تقدیم می کردند. بنیانگذاران تخت جمشید داریوش بزرگ بود، البته پس از او پسرش خشایارشا و نوه اش اردشیر یکم با گسترش این مجموعه به بزرگی آن افزودند. بسیاری از اطلاعات موجودکه در مورد تاریخ هخامنشیان و فرهنگ آنها در دسترس است به خاطر سنگ نوشته هایی است که در این کاخ ها و بر روی دیواره ها و لوحه های آن حکاکی شده است. باور تاریخدانان بر این است که اسکندر مقدونی سردار یونانی در 330 پیش از میلاد، به ایران حمله کرد و تخت جمشید را به به آتش کشید و احتمالاً بخش عظیمی از کتابها، فرهنگ و هنر هخامنشی را با اینکار نابود نمود. با این حال ویرانه های این مکان هنوز هم در شهرستان مرودشت در استان فارس برپا است و باستان شناسان ویرانه های آن نشانه های آتش وهجوم را بر آن تدیید می کنند.

سلام به دوستان عزیز به سایت گرافیکی ابدیان خوش آمدید.